خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۱۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش‌تر از دانهٔ اشکم گهری پیدا نیستحیف و صد حیف که اهل نظری پیدا نیست
۲
کسی از سر دل جام خبردار نشدبی‌خبر باش که صاحب خبری پیدا نیست
۳
می‌فروش ار بزند نوبت شاهی شایدکه به غیر از در می‌خانه دری پیدا نیست
۴
سینه‌ام چاک شد و ضارب خنجر پنهانپرده‌ام پاره شد و پرده‌دری پیدا نیست
صفحهٔ ۱ از ۳