خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۱۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
امروز ندارم غم فردای قیامتکافروخته رخ آمد و افراخته قامت
۲
در کوی وفا چاره به جز دادن جان نیستیعنی که مجو در طلبش راه سلامت
۳
تیری ز کمانخانه ابروش نخوردمتا سینه نکردم هدف تیر ملامت
۴
فرخنده مقامی است سر کوی تو لیکناز رشک رقیبان نبود جای اقامت
صفحهٔ ۱ از ۳