خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۱۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کسی به زیر فلک دست بر قضا داردکه اعتکاف به سر منزل رضا دارد
۲
مریض شوق کی اندیشهٔ دوا داردشهید عشق کجا فکر خون بها دارد
۳
به دور لعل می‌آلود دوست دانستمکه باده این همه کیفیت از کجا دارد
۴
ز خاک میکده در عین بی خودی دیدمهمان خواص که سرچشمهٔ بقا دارد
صفحهٔ ۱ از ۳