خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۱۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آخر این نالهٔ سوزنده اثرها داردشب تاریک، فروزنده سحرها دارد
۲
غافل از حال جگر سوخته عشق مباشکه در آتشکدهٔ سینه شررها دارد
۳
مهر او تازه نهالی است به بستان وجودکه به جز خون دل و دیده ثمرها دارد
۴
قابل ناوک آن ترک کمان ابرو کیستآن که از سینهٔ صد پاره سپرها دارد
صفحهٔ ۱ از ۳