خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دادن باده حرام است به نادانی چندکآب حیوان نتوان داد به حیوانی چند
۲
گذر افتاد به هر حلقهٔ غم دوران رامگر آن حلقه که ساقی زده دورانی چند
۳
خون دل چند خوری زین فلک میناییساغری چند بزن با لب خندانی چند
۴
ایمن از فتنهٔ این گنبد مینا منشینخیز و با دور قدح تازه کن ایمانی چند
صفحهٔ ۱ از ۴