خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای به دل ها زده مژگان تو پیکانی چندمنت ناوک دل‌دوز تو بر جانی چند
۲
گوشه چاک گریبانت اگر بگشاییبشکنی رونق بازار گلستانی چند
۳
تا بریدند بر اندام تو پیراهن نازبر دریدند ز هر گوشه گریبانی چند
۴
جمع کن سلسلهٔ زلف پریشانت راتا مگر جمع کنی حال پریشانی چند
صفحهٔ ۱ از ۲