خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بتان به مملکت حسن پادشاهانندولی دریغ که بدخواه نیک خواهانند
۲
ز اصل پرورش روح می‌دهند این قومولی ز فرقت جان سوز جسم گاهانند
۳
به جای شیر ز بس خورده‌اند خون جگرهنوز تشنه‌لب خون بیگناهانند
۴
کجا کمان سلامت ز عرصه‌ای ما راستکه در کمین ز چپ و راست کج کلاهانند
صفحهٔ ۱ از ۲