خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پیش من کام رقیب از لعل خندان می‌دهداز یکی جان می‌ستاند بر یکی جان می‌دهد
۲
می‌گشاید تا ز هم چشمان خواب آلوده راهر طرف بر قتل من از غمزه فرمان می‌دهد
۳
می‌کشد عشقم به میدانی که جان خسته رازخم مرهم می‌گذارد، درد درمان می‌دهد
۴
خوابم از غیرت نمی‌آید مگر امشب کسیدل به دلبر می‌سپارد جان به جانان می‌دهد
صفحهٔ ۱ از ۳