خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ز رخت صبح و شام کاسته شمس و قمرشاهد شیرین کلام، خسرو فرخ سیر
۲
ای لب عشاق تو، بوسه‌زن ساق توسینهٔ مشتاق تو، تیر بلا را سپر
۳
کوی تو ای دلبرا، کعبهٔ اهل صفاروی تو ای خوش لقا، قبلهٔ اهل نظر
۴
سنبلت ای گل عذار، بر سر نسرین گذارهم طبق گل بیار، هم رمق دل ببر
صفحهٔ ۱ از ۳