خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا موافق آن زلف عنبرافشان باشسیاه روز و سراسیمه و پریشان باش
۲
به معنی ار نتوانی به رنگ یاران شدبرو به عالم صورت، شبیه ایشان باش
۳
بخر به جان گران مایه وصل جانان راوگرنه تا به ابد مستعد هجران باش
۴
به عمر اگر عملی غیر عشق کردستیکنون ز کردهٔ بی حاصلت پشیمان باش
صفحهٔ ۱ از ۴