خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۷۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آزادی اگر خواهی از عقل گریزان باشسر خیل مجانین شو، سرحلقهٔ طفلان باش
۲
گر با رخ و زلف او داری سر آمیزشهم صبح جهان آرا، هم شام غریبان باش
۳
خواهی نکند خطش از دایرهٔ بیرونتهر حکم که فرماید سر بر خط فرمان باش
۴
هر جا که چنین ترکی با تیر و کمان آیدآماجگه پیکان آمادهٔ قربان باش
صفحهٔ ۱ از ۳