خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لب تشنه‌ای که شد لب جانان میسرشدیگر چه حاجتی به لب حوض کوثرش
۲
گر طرهٔ تو چنبر دل هست پس چراچندین هزار دل شده پابست چنبرش
۳
صاحب دلی که بر سر کویت نهاد پایدست فلک چه‌ها که نیاورد بر سرش
۴
اسلام و کفر از آن رخ و گیسو مشوش‌اندزان خوانده‌ام بلای مسلمان و کافرش
صفحهٔ ۱ از ۳