خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به دنبال وفا رفت و من از دنبالشتا به دنبالهٔ این کار ببینم حالش
۲
جمعی افتاده به خاک از روش چالاکشخلقی آغشته به خون از مژه فتانش
۳
مژدهٔ قتل مرا داد و به تعجیل گذشتترسم آخر گذرد عمر من از اهمالش
۴
گر بیاید ز سفر یار پری‌پیکر منمی‌رود جان گران مایه به استقبالش
صفحهٔ ۱ از ۳