خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۲۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا دلی که تو باشی نگار پرده‌نشینشبه زیر پرده بری در نگارخانهٔ چینش
۲
گهی ز بوسهٔ شیرین شکر کنی به مذاقشگهی ز باده رنگین قدح دهی به یمینش
۳
کمین گشاده درآیی به هر دری به شکارشکمان کشیده نشینی ز هر طرف به کمینش
۴
گشاده چهره بیا در حضور خازن جنتکه بر کسی نگشاید در بهشت برینش
صفحهٔ ۱ از ۴