خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر دل شیدا که شد به روی تو مایلباز نگردد به صدهزار دلایل
۲
سرو فرازنده از قیام تو بی پامهر فروزنده از جمال تو زایل
۳
حلقهٔ گیسوی تو کمند مجانینجلوهٔ بالای تو بلای قبایل
۴
پردهٔ تن را به دست شوق دریدیمتا نشود در میان ما و تو حایل
صفحهٔ ۱ از ۳