خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۱۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من خراب نگه نرگس شهلای توامبی خود از بادهٔ جام و می مینای توام
۲
تو به تحریک فلک فتنهٔ دوران منیمن به تصدیق نظر محو تماشای توام
۳
می‌توان یافتن از بی سر و سامانی منکه سراسیمهٔ گیسوی سمن‌سای توام
۴
اهل معنی همه از حالت من حیرانندبس که حیرت‌زدهٔ صورت زیبای توام
صفحهٔ ۱ از ۳