خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پرده بگشای که من سوختهٔ روی توامحسرت اندوختهٔ طلعت نیکوی توام
۲
من نه آنم که ز دامان تو بردارم دستتیغ بردار که منت کش بازوی توام
۳
سینه چاکان محبت همه دانند که منسپر انداختهٔ تیغ دو ابروی توام
۴
نتوان کام مرا داد به دشنامی چندکه همه عمر ثناخوان و دعاگوی توام
صفحهٔ ۱ از ۳