خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۲۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در جلوه‌گاه جانان جان را به شوق دادمدر روز تیرباران مردانه ایستادم
۲
جان با هزار شادی در راه او سپردمسر با هزار منت در پای او نهادم
۳
جز راستی نبینی در طبع بی نفاقمجز ایمنی نیابی در نفس بی فسادم
۴
نام تو برده می‌شد تا نامه می‌نوشتمروی تو دیده می‌شد تا دیده می‌گشادم
صفحهٔ ۱ از ۳