خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا شدم صید تو آسوده ز هر صیادموای بر من گر ازین قید کنی آزادم
۲
نازها کردی و از عجز کشیدم نازتعجزها کردم و از عجب ندادی دادم
۳
چون مرا می‌کشی از کشتنم انکار مکنکه من از بهر همین کار ز مادر زادم
۴
تو قوی پنجه شکارافکن و من صید ضعیفترسم از ضعف به گوشت نرسد فریادم
صفحهٔ ۱ از ۲