خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یک باره گر از سبحه در انکار نبودماز زلف بتان صاحب زنار نبودم
۲
تا رطل گران از کف ساقی نگرفتمسرمست و سبک روح و سبک بار نبودم
۳
روزی ز قضا قسمت من خون جگر بودکز صومعه در خانهٔ خمار نبودم
۴
بر مست غم دور فلک دست نداردای کاش در این غمکده هشیار نبودم
صفحهٔ ۱ از ۳