خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۴۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر سر هر مژه چندین گل رنگین دارمیعنی از عشق تو در بر دل خونین دارم
۲
گر تو در سینهٔ سیمین دل سنگین داریمن هم از دولت عشقت تن رویین دارم
۳
بر سرم گر ز فلک سنگ ببارد غم نیستزان که از خشت سر کوی تو بالین دارم
۴
به امیدی که سحر بر رخت افتد نظرمنظری شب همه شب بر مه و پروین دارم
صفحهٔ ۱ از ۳