خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کجا دم زدم از چشم بت کشمیرمخون مردم همه گردید گریبان گیرم
۲
گنج ها جسته‌ام از فیض خرابی ای کاشآن که کرده‌ست خرابم، بکند تعمیرم
۳
اگر آبم نزنی آتش خرمن سوزمور خموشم نکنی شعلهٔ عالم‌گیرم
۴
از سر کوی جنون نعره‌زنان می‌آیمگو سر زلف تو آماده کند زنجیرم
صفحهٔ ۱ از ۳