خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سروش عشق تو یک نکته گفت در گوشمکه بار هر دو جهان را فکند از دوشم
۲
اگر چه وصل تو ممکن نمی‌شود، لیکندرین معامله تا ممکن است می‌کوشم
۳
غم تو را به نشاط جهان نشاید دادمن این خریدهٔ خود را به هیچ نفروشم
۴
به خواب خوش نرود چشم من از خوشحالیاگر تو مست بیفتی شبی در آغوشم
صفحهٔ ۱ از ۳