خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دیر و حرم، فارغ از کفر و دینمنه در بند آنم، نه در قید اینم
۲
بهشت آیتی از رخ دل فروزشسقر شعلهای از دم آتشینم
۳
من امروز در عالم عشق شاهمسپاه بلا از یسار و یمینم
۴
سلیمانیم داد لعل لب اوجهان شد سراسر به زیر نگینم
صفحهٔ ۱ از ۳