خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۹۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما ز چشم تو مست یک نگهیمبی خبر از خمار صبح گهیم
۲
گر به باد فنا دهی ما راسر مویت به عالمی ندهیم
۳
حلقه‌در گوش پیر میکده‌ایمخانه بر دوش ملک پادشهیم
۴
خاک می‌خانه آب حیوان استهمره ما بیا که خضر رهیم
صفحهٔ ۱ از ۳