خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۳۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
محبان را نصیب است از حبیبانمن حسرت کش از حسرت نصیبان
۲
فغان کان گلبن سرکش نداردسری با ناله‌های عندلیبان
۳
مرا گویند از آن رو دیده بربندکه فارغ باشی از پند ادیبان
۴
دلی می‌باید از آهن کسی راکه بر بندد نظر زین دل فریبان
صفحهٔ ۱ از ۳