خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گدایی از در می‌خانه باید دم به دم کردنسفالین کاسهٔ می را خیال جام جم کردن
۲
دمادم کار ساقی چیست در می‌خانه می‌دانیبه مخموران قدح دادن به مسکینان کرم کردن
۳
صبا ای کاش می‌گفتی بدان آهوی مشکین موکه بعد از رام گردیدن، خطاکاری است رم کردن
۴
زلیخا را محبت کرد رسوای جهان آخرکه بی‌تقصیر یوسف را نباید متهم کردن
صفحهٔ ۱ از ۴