خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نه از جمال تو قطع نظر توان کردننه جز خیال تو فکر دگر توان کردن
۲
غمت هلاک مرا مصلحت نمیداندو گر نه مسأله را مختصر توان کردن
۳
کنون که بر سر بالین نیامدی ما رابه خاک ما ز ترحّم گذر توان کردن
۴
ز خط سبز تو ای نوبهار گلشن حسنکنار سبزه پر از مشک تر توان کردن
صفحهٔ ۱ از ۳