خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای پیک سحرگاهی پیغامی ازو سرکنور تنگ شکر خواهی این نکته مکرر کن
۲
گفتی که بکش دامان از خاک در جانانسر پیچم از این فرمان، فرمایش دیگر کن
۳
خواهی نخوری یک جو خون از فلک کج روهم بنده ساقی شو، هم خدمت ساغر کن
۴
ای از همه خوبان به، شکر کش و فرمان دههم پای به میدان نه، هم دست به خنجر کن
صفحهٔ ۱ از ۳