خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلها فتاده در پی آن دل ربا ببینسلطان ز پیش و لشکرش اندر قفا ببین
۲
شکر گدای آن لب شکرفشان نگرعنبر غلام آن سر زلف دوتا ببین
۳
بر خال چهره زلف کجش را نگون نگربالای دانه حلقهٔ دام بلا ببین
۴
خطش نشسته بر زبر لعل نوش خنددر زیر سبزه چشمهٔ آب بقا ببین
صفحهٔ ۱ از ۴