خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مژگان مردم افکن، چشمان کافرش بینهر گوشه صد مسلمان، مقتول خنجرش بین
۲
خون ستم کشان را بر خود حلال کردهخون خواریش نظر کن، طبع ستمگرش بین
۳
با یک جهان صباحت چندین ملاحتش هستاقلیم آن و این را یک جا مسخرش بین
۴
گر سایبان سنبل بر فرق گل ندیدیبر سر ز جعد مشکین چتر معنبرش بین
صفحهٔ ۱ از ۳