خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای فتنه دست پرور چشم سیاه تواهل نظر نشانهٔ تیر نگاه تو
۲
دانی کدام سال سرآید به فرخیسالی که بگذرد به رخ هم چو ماه تو
۳
من آشنات دانم و تو غیر خوانیمفریاد از یقین من و اشتباه تو
۴
یک ره پس از هلاک به خاکم گذار کنای خون من به روز جزا عذرخواه تو
صفحهٔ ۱ از ۳