خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زان فشانم اشک در هر رهگذاریتا به دامان تو ننشیند غباری
۲
زلفت از هر حلقه می‌بندد اسیریچشمت از هر گوشه می‌گیرد شکاری
۳
از برای بی قراران محبتآه اگر زلف تو نگذارد قراری
۴
اختیاری آید اندر دست ما راگر گذارد عشق در دست اختیاری
صفحهٔ ۱ از ۳