خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زاهد و سبحه‌ی صد دانه و ذکر سحریمن و پیمودن پیمانه و دیوانه‌گری
۲
چون همه وضعِ جهانِ گذران در گُذَر استمَگْذَر از عالَمِ شیدایی و شوریده‌سری
۳
تا کی از شعبده‌یِ دورِ فلک خواهد بودباده‌یِ عیش به جامِ من و کامِ دگری
۴
تا شدم بی‌خبر از خویش، خبرها دارمبی‌خبر شو که خبرهاست در این بی‌خبری
صفحهٔ ۱ از ۴