خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۴۸۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا شبی که به آرامگاه من باشیمن آسمان تو باشم، تو ماه من باشی
۲
کمان نهم به کمان زلف ز نیروی عشقتو گر نشانهٔ تیر نگاه من باشی
۳
تو را دو زلف شب آسا برای آن دادندکه واقف از من و روز سیاه من باشی
۴
من از دو نرگس مست تو چشم آن دارمکه آگه از نگه گاه گاه من باشی
صفحهٔ ۱ از ۳