خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۵۰۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر تو زان تنگ شکر خنده مکرر نکنیکار را از همه سو تنگ به شکر نکنی
۲
نقد جان تا ندهی کام تو جانان ندهدترک سر تا نکنی، وصل میسر نکنی
۳
گر ببینی به خم زلف درازش دل منیاد سر پنجهٔ شاهین کبوتر نکنی
۴
چرخ مینا شکند شیشهٔ عمر تو به سنگگر ز مینا می گل‌رنگ به ساغر نکنی
صفحهٔ ۱ از ۴