خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۵۰۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون به رخ چین سر زلف چلیپا فکنیسرم آن بخت ندارد که تو در پا فکنی
۲
تا به کی بار خم زلف کشی بر سر دوشکاش برداری و بر گردن دل‌ها فکنی
۳
عقده‌هایی که بدان طرهٔ پرچین زده‌ایکاش بگشایی و در سنبل رعنا فکنی
۴
چون به هم برفکنی طرهٔ مشک‌افشان راآتشی در جگر عنبر سارا فکنی
صفحهٔ ۱ از ۳