خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۵۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل به جوش آمد و مرغان به خروش از همه سویرو بط باده به چنگ آر و بت ساده بجوی
۲
گریهٔ ابر سیه خیمه نگر دشت به دشتخندهٔ برق درخشنده ببین کوی به کوی
۳
ژاله بر لاله فرو می‌چکد از دامن ابرخیز و با لاله رخی ساحت گلزار ببوی
۴
تازه کن عهد کهن با صنم باده فروشبادهٔ کهنه بیاشام و گل تازه ببوی
صفحهٔ ۱ از ۴