خلوتی با فروغی بسطامی
غزل شمارهٔ ۵۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم که بسته تعلق به زلف پرچینیکبوتری است معلق به چنگ شاهینی
۲
ز ماه چاردهی روزگار من سیه استکه آفتاب فلک را نکرده تمکینی
۳
مرا نهایت شادی است با تو ای غم دوستکه دوستدار قدیم و ندیم دیرینی
۴
سپهر با همه بی مهریش به مهر آمدهنوز با من بی دل تو بر سر کینی
صفحهٔ ۱ از ۴