خلوتی با عبید زاکانی
غزل شمارهٔ ۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ساقیا باز خرابیم بده جامی چندپخته‌ای چند فرو ریز به ما خامی چند
۲
صوفی و گوشهٔ محراب و نکونامی و زرقما و میخانه و دردی کش و بدنامی چند
۳
باده پیش آر که بر طرف چمن خوش باشدمطربی چند و گلی چند و گل اندامی چند
۴
چشم و لب پیش من آور چو رسد باده به منتا بود نقل مرا شکر و بادامی چند
صفحهٔ ۱ از ۲