خلوتی با عبید زاکانی
غزل شمارهٔ ۵۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز سوز عشق من جانت بسوزدهمه پیدا و پنهانت بسوزد
۲
ز آه سرد و سوز دل حذر کنکه اینت بفسرد آنت بسوزد
۳
مبر نیرنگ و دستان پیش او کوبه صد نیرنگ و دستانت بسوزد
۴
به دست خویشتن شمعی نیفروزکه در ساعت شبستانت بسوزد
صفحهٔ ۱ از ۲