خلوتی با عبید زاکانی
غزل شمارهٔ ۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وداع کعبهٔ جان چون توان کردفراقش بر دل آسان چون توان کرد
۲
طبیبم میرود من درد خود رانمیدانم که درمان چون توان کرد
۳
مرا عهدیست کاندر پاش میرمخلاف عهد و پیمان چون توان کرد
۴
به کفر زلفش ایمان هرکه آورددگر بارش مسلمان چون توان کرد
صفحهٔ ۱ از ۲