خلوتی با عبید زاکانی
غزل شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
علیالصباح که نرگس پیاله برداردسمن به عزم صبوحی کلاله بردارد
۲
چکاوک از سرمستی خروش در بنددز شوق بلبل دلخسته ناله بردارد
۳
به صد جمال درآمد عروس گل به چمنصباش دامن گلگون غلاله بردارد
۴
وجوه قرض میم هست لیک میترسمکه میفروشم نام از قباله بردارد
صفحهٔ ۱ از ۲