خلوتی با عبید زاکانی
غزل شمارهٔ ۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
وصل جانان باشدم جان گو مباشدر جهان جز فکر جانان گو مباش
۲
ساکن خلوت سرای انس راگلشن و بستان و ایوان گو مباش
۳
ما کجا اسباب دنیا از کجامور را ملک سلیمان گو مباش
۴
چون ز یزدان هرچه خواهی میدهدخلعت و انعام سلطان گو مباش
صفحهٔ ۱ از ۲