خلوتی با عبید زاکانی
غزل شمارهٔ ۷۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
حال خود بس تباه می‌بینمنامهٔ دل سیاه می‌بینم
۲
یوسف روح را ز شومی نفسمانده در قعر چاه می‌بینم
۳
خط طومار عمر می‌خوانمهمه واحسرتاه می‌بینم
۴
در دل بی‌قرار می‌نگرمناله و سوز و آه می‌بینم
صفحهٔ ۱ از ۲