خلوتی با عبید زاکانی
غزل شمارهٔ ۸۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارب از کرده به لطف تو پناه آوردیمبه امید کرمت روی به راه آوردیم
۲
بر سر نفس بدآموز که شیطان رهستاز ندامت حشر از تو به سپاه آوردیم
۳
بر گنه کاری خود گرچه مقریم ولینالهٔ زار و رخ زرد گواه آوردیم
۴
گرچه ما نامه سیاهیم ببخشای که ماروسیاهیم از آن نامه سیاه آوردیم
صفحهٔ ۱ از ۲