خلوتی با عبید زاکانی
غزل شمارهٔ ۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیش از این بد عهد و پیمانی مکنبا سبکروحان گران جانی مکن
۲
زلف کافر کیش را برهم مزنقصد بنیاد مسلمانی مکن
۳
غمزه را گو خون مشتاقان مریزملک از آن تست ویرانی مکن
۴
با ضعیفان هرچه در گنجد مگوبا اسیران هرچه بتوانی مکن
صفحهٔ ۱ از ۲