خلوتی با عبید زاکانی
غزل شمارهٔ ۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای عاشقان رویت بر مهر دل نهادهزنجیریان مویت سرها به باد داده
۲
جان را به کوی جانان چشم خوشت کشیدهوز بند غصه دل را ابروی تو گشاده
۳
با عشق جان ما را سوزیست در گرفتهبا اشگ چشم ما را کاریست اوفتاده
۴
تا چشم نیم مستت وسمه نهد بر ابروچون دل خلاص یابد زان زلف وانهاده
صفحهٔ ۱ از ۲