خلوتی با عبید زاکانی
قصیدهٔ شمارهٔ ۱۱ - ایضا در مدح همو گوید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دمید باد دلاویز و بوی جان آوردنوید کوکبهٔ گل به گلستان آورد
۲
رسید موسم نوروز و یمن مقدم اوبه سوی هر دلی از خرمی نشان آورد
۳
شکوفه باز بخندید و لطف خندهٔ اونشاط با دل محزون عاشقان آورد
۴
نسیم خسته شد و ناتوان و می‌افتدز بسکه رخت ریاحین بوستان آورد
صفحهٔ ۱ از ۷