خلوتی با عبید زاکانی
بخش ۱۱ - خطاب معشوق با قاصد
عشاق‌نامه
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو زلف خویشتن ناگه برآشفتبتندید و در آن آشفتگی گفت
۲
بدان رنجور بی درمان بگوئیدبدان مجنون بی‌سامان بگوئید
۳
چو سودا داری ای دیوانه در سرز سر سودای ما بگذار و بگذر
۴
نه کار تست این نیرنگ سازیسر خود گیر تا سر در نبازی
صفحهٔ ۱ از ۲